پایان یک رویا

انقلاب فرزندان خود را می بلعد. شاید بتوان گفت یکی از بدترین انواع تغییر در یک جامعه انقلاب باشد. با کمی توجه در میابیم که در جوامعی که انقلاب رخ می دهد تمام ساختار و شالوده اقتصادی، اجتماعی وفرهنگی آن سرزمین دستخوش ناهماهنگی، تزلزل و یا به تعبیری دچار شوک می شود. انقلاب ها معمولا چنان سریع اتفاق می افتند که هیچ کس و هیچ چیز در آن برهه از زمان توانائی پیش بینی و هماهنگی با آن را ندارد. یکی از رهبران شوروی سابق در کتاب خاطرات خود می نویسد ما در پشت سر خود حمایت سیل خروشانی از مردم را داشتیم که حتی رهبران آن نیز توانائی کنترلش را نداشتند و آن توده چند میلیونی با نهایت بی نظمی در مسیر خود هر سازه و ساختار منظم را از بین می برد.قحطی بالکان که بمدت چهل سال از دید جهانیان مخفی بود یکی از کمترین نتایج انقلاب کمونیستی شوروی بود، در اوکراین مادری از فرط گرسنگی نوزاد خود را می خورد یا مادری که سر بریده نوزادش را از باغچه همسایه پیدا می کند، اینها همه نتیجه تصمیم عجولانه ای بود که مردم یک نسل پیش آن سرزمین گرفته بود. و جالب اینکه برای انسان هزاره سوم بسیار دور از انتظار و باور است که در حدود پنجاه سال پیش همنوعانش از گوشت انسان تغذیه می کردند و دزدیدن بچها بخاطر گوشتشان از معمولی ترین اتفافات آن روزگار بوده است.
من همیشه فکر میکردم که برای تغیرات فرهنگی زمان بسیار زیادی باید صرف شود اما با کمال تعجب دریافته ام حداقل در انقلاب های خاورمیانه این موضوع صدق نمی کند چون در عرض چند دهه کل فرهنگ چندصد ساله آن مردم عوض شده و تمدن چند هزار ساله آن مردم به فراموشی سپرده شده و فرهنگی بیگانه، بی ریشه جایگزین آن شده است. یکی دیگر از مشکلات در جوامع انقلابی حکومت های ایدولوژیک است، چون درحکومتهای بنیاد گرا تنها چیزی که وجود ندارد آزادی های فردی و اجتماعی است، فرقی نمی کند که لائیک باشد یا مذهبی، درتمام زمینه ها قوانین و احکامی وجود دارد حتی در مورد اینکه شب چطوری باید با همسرت سکس داشته باشی و یامثل دیکتاور کامبوج که مردم شهرها را به زور به دهکده ها کوچ می داد تا کشاورزی کنند و غذای شهرها را تامین کنند

.
کابوس همان رویاست و رویا همان کابوس. رویای یک نسل می تواند تبدیل به کابوسی برای نسل بعد از آن شود، به همین سادگی

انقلاب فرزندان خود را می بلعد و فرزندان انقلاب رویای کودکان خود را