چندی دیگر باید بگویم: سه دهه از عمر صرف شد، در پی یافتن معنایی برای زندگی. گاه به نظرم می رسد که همه عمر مسافری بوده ام، سرگردان در میان جاده ها، در پی یافتن مقصدی برای رسیدن. از شهری به شهری، از دیاری به دیار دیگر، اما همیشه جاده های زندگی من جاده هایی خاکی بوده اند، کوره راهی در دوردست. حال دیگر یافته ام که مقصدی را متصور نیستم تنها شهوت رفتن در من جاری است، رفتن و رفتن و رفتن و در دور دست کوره راهی که شاید مرا به تو برساند